Schiphol heeft hekel aan bezoek

Gif en groen in Amstelveen
Gebroeders Winter failliet

Parkeergarage SchipholSchiphol geldt als de beste luchthaven van Europa. Althans, gezien vanuit het perspectief van de reizigers. Wereldwijd staat  het vliegveld in de top drie. Voor de andere particuliere gebruikers van Schiphol, zoals de halers en de brengers, is de luchthaven vooral een irritante, klantonvriendelijke, geldgraaiende lokatie waar je liever wegblijft.

Regelmatig kom ik op Schiphol om mensen op te halen of weg te brengen. Dat ophalen is het ergst, want dan moet ik verplicht parkeren in één van de dure parkeergarages. Alternatieven zijn er niet.
Daarbij heeft de bezoeker tegenwoordig ook nog eens te maken met het onsymphatieke verschijnsel Privium: frequent vliegende zakenmensen krijgen voor een paar honderd euro per jaar een voorkeursbehandeling. Alle parkeerplaatsen die het dichtst bij de hal zijn worden voor hen gereserveerd. En dat zijn er heel veel, waardoor het plebs vele honderden meters moet lopen (kost ook allemaal weer extra parkeertijd, dus dat tikt lekker aan).

Wanneer de auto eindelijk is weggezet op een van de parkeerdekken met lullige namen als ‘molen’ of ‘kaas’ en de aankomsthal is bereikt, begint het lange saaie wachten. Ik moet meestal bij hal 3 zijn.

Schiphol, wachten in de aankomsthal
Staand wachten, links de horeca

Dat wachten is eveneens heel klantvriendelijk aangepakt. De ruimte met de bagagebanden is maar zeer beperkt te overzien.
Het zal wel iets met veiligheid te maken hebben, alleen kan ik niet bedenken wát.

Schiphol, bagageband
De band die je wél kunt zien is altijd leeg.

En dus rest mij niets anders dan wezenloos te turen naar schuifdeuren die eindeloos open en dicht gaan, maar die altijd reizigers uitbraken waar ik niet op sta te wachten. Vertoon op een groot scherm eens live beelden van de landingsbanen, dan valt er tenminste nog wat te zien.

Lees ook:
Een streng bewaakte buurt

Wanneer ik iemand niet wil mislopen moet ik blijven staan. Dat duurt in de praktijk minstens een half uur, meestal langer. Ik haat staan. De enige stoeltjes tegenover de schuifdeuren zijn die van de horeca. Dure consumptie verplicht.
De gratis stoeltjes zijn verderop. Vanaf die stoeltjes kan ik nét niet de monitoren met reizigersinformatie in de gaten houden (‘Geland’, ‘Bagage op band’). Daar is dus goed over nagedacht, *snuif*.

Schiphol, de zitjes en de schermen
Links de zitjes, rechts de schermen

Ik kan begrijpen dat direct voor de uitgangen geen bankjes worden neergezet, want die zouden teveel de uitstroom blokkeren van de reizigers met hun trolleys. Maar zorg dan in elk geval dat iedereen op een bepaalde plek rustig kan zitten en van daaruit de voorgang van het aankomstproces kan volgen. Dat is toch wel het minste dat Schiphol kan doen ter compensatie van al die herrie en luchtvervuiling die de luchthaven dagelijks over de Amsterdammers uitstort.
Amsterdam is meen ik groot-aandeelhouder van de luchthaven. Tijd om die macht eens te gebruiken ten nutte van al die trouwe wegbrengers en afhalers.

Download PDF
(281 keer gelezen)

 

Geef een reactie

Geef als eerste een reactie!

Abonneren op
avatar
wpDiscuz