Vandaag een jubileum: ik blog 14 jaar. Eerst op Verbal Jam, sinds dit jaar op Arnoud Hugo. De frequentie ligt iets lager, maar dat is de schuld van ZKKH. Kleine kinderen zijn nu eenmaal tijd vretenden pacmannetjes. Maar ik klaag niet.
Veertien jaar is een hele tijd als ik terugdenk. ZKKH had in die periode nota bene al kunnen uitgroeien tot een lastige puber.
Maar goed, het is nu te laat om nog eens te gaan nadenken over mijn prioriteiten in het leven. Het loopt zoals het loopt en daarbij houd ik mij al bloggend staande.

(231 keer gelezen)

 

Download PDF
Lees ook:
Spijt van een reactie

18 Reacties

  1. Ik moet weer even terugdenken aan het Terrortech EWS84 Stress Control Panel, waar ik via een typerend minuscuul knopje ik je blog ooit ontdekte geloof ik. Nu alweer jaren blij met M-Audio 🙂

    • Ja, dat waren nog eens tijden, Laurent. 🙂 Je bent denk ik de fan van het allereerste uur van mijn blog.

    • Je neemt me de woorden uit de mond Ximaar. De blog blijft nog steeds de moeite waard, maar als de interval langer dan 10 dagen wordt weet ik niet of mijn trouw daartegen bestand blijft??

  2. Alleen al vanwege ZKKH blijf je bloggen. Bron van inspiratie, dat zul je beleven. Mijn kleinkinderen zijn inmiddels zo groot dat ze die zo leuke prietpraat-leeftijd voorbij zijn. Dat is een gemis als je, net als jij, ook al 14 jaar blogt. Gefeliciteerd!

    • Dank je wel, gewaardeerde collega! 😉 Ik moet de verslaggeving over ZKKH echter een beetje doseren, want niet elke lezer loopt er warm voor.

  3. Oh, ik schrok even van de titel; dacht dat er een aankondiging zou volgen dat je er mee ging ophouden. De terror! Maar gelukkig blijkt het reuze mee te vallen en kan ik volstaan met welgemeende felicitaties en je toe te wensen dat je er vooral nog heel lang mee doorgaat! Bij deze dus…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.