Stembesturing van de TomTom Via 62 Een tamelijk hysterische recensie

Moord op de duikboot
Ontwikkelingen rond het thema

Vandaag op dit blog een recensie van het TomTom Via 62 navigatieapparaat. En wel in het bijzonder de stembesturing. Want stembesturing van apparaten heeft de toekomst, lees ik overal.
Veel smartphones hebben al een zogeheten spraakassistent. Die gebruikt niemand, omdat hij tot veel frustratie en ergernis leidt. En je staat voor gek. Deze spraakassistent is echter nog niets vergeleken bij de TomTom stembesturing. Deze tart alle regels voor een beschaafde gedachtenwisseling.

Eva en het geluidje

Om de stembesturing van de TomTom te activeren zeg je tegen het apparaat: “Hallo TomTom!”TomTom Via 62 - 580x270
Hierna gebeurt er vijf seconden niets.
Als je geluk hebt zegt de TomTom uiteindelijk met een vriendelijke damesstem (Eva, geloof ik):
“Ik luister…”
Gevolgd door een geluidje: pong-pong!
Pas ná dit geluidje mag je gaan praten tegen mevrouw Eva.

Ik vergeet dus altijd te wachten op dat geluidje! Het duurt namelijk net iets te lang voordat het komt. Daar word ik he-le-maal gek van! Telkens begin ik te vroeg te praten. Het is ook volslagen idioot om te wachten op pong-pong als iemand net heeft gezegd: “Ik luister…” Dan luistert ze dus feitelijk niet!
Ik zeg: “Ga naar de Overtooo…”
“Pong-Pong”
Shit, shit, shi..hit, wéér te vroeg!

Eva begrijpt mij niet

Je kunt vooraf instellen waar je thuis-adres en waar je werk-adres is. Handig, maar het blijft je parten spelen tijdens het gebruik. Ik wil bijvoorbeeld eens helemaal niet naar mijn werk of huis, maar heel ergens anders heen.
Ik zeg: “Ga naar het Roelof Hartplein…”
Gaat ze bijdehand doen: “Wil je naar je werk?”
“Nee!!” (Je gaat steeds harder praten bij zo’n ding).
Ik maak nogmaals kenbaar dat ik naar het Roelof Hartplein wil.
“Wil je naar huis gaan?”
“Nee!!!!”
“Pong-Pong!”
O, te vroeg. “Nee!!!!”
“Sorry, ik begrijp je niet. Zeg het nogmaals…”
“Roe…”
“Pong-Pong!”
“Roe-, Roelof Hartplein, Amsterdam!” Ik ga stotteren van dat secreet.
“Sorry, ik begrijp je niet. De spraakbesturing wordt afgesloten…”
Bonk-bonk met mijn hoofd op het stuur.

Spugen

Probeer dan maar eens kalm te blijven. Probeer dan maar eens niet hysterisch tegen het comfortabele 6-inch schermpje te gaan spugen. Ik heb zelfs eens gehad dat louter door de luchtdruk van mijn overslaande stem het aanraakscherm begon te reageren. Nou ja, dat is niet waar, ik moet zuiver blijven in deze test, maar ik ervoer het wél zo.

Lees ook:  Kamperen kan een kwelling zijn

Soms wordt het ook Eva allemaal te veel. Dan loopt ze vast. Dan luistert ze niet meer en dan zegt ze niets meer. Dát hebben ze dan wél weer goed nagedaan: de silent treatment, waarin sommige vrouwen zo goed zijn. Dan helpt alleen een totale reset, samen weer opnieuw beginnen zogezegd.

Als een stel malloten

Zo ver heeft de techniek ons gekregen: dat we als een stel malloten tegen een apparaat zitten te praten dat ons nauwelijks begrijpt. Dat we het apparaat humane eigenschappen toedichten. We krijgen er zelfs een zekere band mee. Ook als we de weg heel goed kennen zetten we op eenzame ritten de TomTom aan om een beetje aanspraak van Eva te hebben. Maar dan moet ze natuurlijk niet moeilijk gaan doen.

Ik zei een keer: “Hou nou maar je bek!”
“Volume ingesteld op nul procent,” zei Eva.
Ook niet waar. Maar zoiets zou ik nu leuk hebben gevonden. Een soort easter egg. Het zou getuigen van humor bij de programmeurs. Het zou Eva’s gestuntel draaglijker hebben gemaakt. Het zou mijn eigen idiote gedrag in onze relatie draaglijker hebben gemaakt. Maar TomTom-programmeurs hebben geen humor.

Ruzie met Eva

De stembesturing is bedoeld ter vergroting van de verkeersveiligheid. Zo hoeven we onder het rijden niet op het scherm te pielen. Maar ik zeg u: vergeet de stembesturing. Niets is zo onveilig als ruzie onderweg met Eva. Wat dat betreft is er niets veranderd ten opzichte van vroeger, met een eigenwijze kaartlezende echtgenote (m/v) naast je.

Lees ook:  Senioren niet veilig bij kassa

Testoordeel: waardeloos en slecht voor de bloeddruk.

Download PDF
(126 keer gelezen)

 

Deel dit artikel alle kanten uit:

Geef een reactie

1 Reactie op "Stembesturing van de TomTom Via 62 Een tamelijk hysterische recensie "

Abonneren op
avatar
Sorteren op:   Nieuwste | Oudste | Meest gestemd
els
Gast

Uiteraard raad ik je niet aan om blind te worden, maar mijn blinde kloris is erg blij met de spraakontwikkeling en doet er al van alles mee, naar volle tevredenheid. Natuurlijk bestuurt hij geen auto, waar ie heen moet maakt hij zelf wel uit en vertelt hij aan degene die hem rijdt. Dat is vaak onze zoon, die onze navigatie instrueert en dat ook sprekend kan doen. Nee, geen TomTom-navigatie, dat scheelt misschien. In andere omstandigheden, met zijn smartphone bijvoorbeeld, kan het hem geen moer schelen of hij voor gek staat. Ziet ie toch niet. Elk nadeel hep se voordeel…..!

wpDiscuz