We krijgen een knutselkabinetje. Want het is een minderheidskabinet dat overal meerderheden bij elkaar moet zien te knutselen. D66, CDA, VVD. That’s it. Ze gaan knutselen onder het motto ‘Aan de slag’.
Waarom ze toch altijd weer die VVD erbij moeten halen is me een raadsel. Zo lekker is dat niet gelopen de afgelopen jaren. Als ze dan toch voor een minderheidskabinet kozen, hadden ze net zo goed GroenLinks-PvdA erbij kunnen nemen in plaats van de VVD. Als de VVD niet zo dwars was geweest over de socialisten, hadden ze zelfs een meerderheidskabinet kunnen hebben.
Tot nu toe vind ik het allemaal tamelijk saai en voorspelbaar. Ze gaan flink bezuinigen op de gezondheidszorg en de sociale zekerheid. Geen verrassing, want partijen als CDA en VVD bezuinigen altijd op die terreinen. Maar defensie krijgt de jackpot. Nederland is straks één grote legerbasis, één oefenterrein. Wij moeten wennen aan F-35’s boven ons hoofd, colonnes in de straten en de koningin tijgerend over de stormbaan (mens, wat begin je aan, blijf toch lekker gewoon bejaarden knuffelen).
Kiesdrempel
Het knutselkabinetje moet telkens meerderheden zien te vinden in een Tweede Kamer met vijftien verschillende partijen. Eigenlijk is dat idioot, zoveel partijen. Alleen landen als Israël, België, Italië en Finland doen het zo’n beetje op dezelfde manier. In Finland werkt dat, bij de anderen is het net zo’n puinhoop als bij ons. Voor elke mening die maar enigszins afwijkt van de andere mening is er een partij. Dat krijg je in een land waar voor elke interpretatie van de Bijbel een aparte kerkstroming in het leven werd geroepen.
Ik begin steeds meer te voelen voor een kiesdrempel. Die voorkomt afsplitsingen en one-issue partijtjes. Het dwingt de kiezers om een algehele visie te hebben in plaats van te mokken over een enkel onderwerp dat ze dwarszit. Je kunt tegenwerpen dat de PVV wel degelijk groot werd op één thema (immigratie-islam), maar daarbij is inmiddels gebleken dat ze dat niet rond kregen en het verder ook schromelijk lieten afweten op de andere terreinen.
Waarom is het zo moeilijk om je te voegen naar het grotere geheel? Te stemmen op een partij die in grote lijnen jouw mening kan vertegenwoordigen? Je hoeft het toch niet met elk detail eens te zijn?
Van links naar rechts
Er zijn ook mensen die van de ene partij naar de andere hoppen. Zoals mevrouw Yeşilgöz, die na een fanatiek SP-lidmaatschap van voor naar achter en van links naar rechts naar de VVD ging. Ik heb deze zwalkende overtuiging nooit begrepen. Het zal er wel mee te maken hebben gehad dat je bij de SP geen carrière kunt maken zoals bij de VVD. En dat je een groot deel van je inkomen moet inleveren. Bij de SP word je nooit premier, wel bij de VVD. Een rasechte streber, deze mevrouw.
Mijn vader bouwde vroeger, in de arme tijden, een tuinhuisje van sloophout. Het stond, maar daar was ook alles mee gezegd. Zo zie ik ook dit knutselkabinetje. Het staat, maar ze moeten inderdaad ‘aan de slag’ om het overeind te houden.
