Er zijn mensen met geen enkel moreel besef. Die indruk werd het afgelopen jaar tot een zekerheid. Ja, ik reageer het maar even af hier, want een uitnodiging voor het World Economic Forum in Davos kreeg ik niet.
Het lijkt wel of de wereld ruwweg uit twee soorten mensen bestaat: mensen die het allemaal geen ruk kan schelen en die alleen aan zichzelf denken, en mensen die, vaak tegen de verdrukking in, proberen de wereld voor ons allemaal een beetje beter te maken.
Kijk bijvoorbeeld naar de entourage van Donald Trump. Die bestaat uit lieden die gewetenloos alle plannen in Project 2025 uitvoeren, aangevuld met de grillige wensen van een mentaal ontspoorde president. Zo raast de immigratiedienst ICE met razzia’s meedogenloos door de Amerikaanse steden. Vooral de door democraten bestuurde steden zijn het mikpunt. Als ik dan zie hoe ICE in Minneapolis gewone burgers intimideert met veel onbeschoft geweld en geschreeuw, voel ik een machteloze woede. Er zijn inmiddels twee mensen bruut vermoord door deze paramilitairen. Dan denk ik zonder overdrijving: Gestapo. En dat is dan eens geen ‘Godwin’.
Allerlei instituties worden ondermijnd en uitgekleed, van cultuur, justitie, wetenschap, gezondheidszorg tot ontwikkelingshulp. In die hele kliek is er kennelijk niemand die zich afvraagt of het wel moreel verantwoord is waar hij of zij aan meewerkt. Maar ethisch besef en moraliteit zullen wel te ‘woke’ worden bevonden.
Ook geen enkel moreel besef in Nederland
Ook in Nederland zijn er mensen die geen probleem zien in het bevorderen van of meewerken aan verslechtering van het land. Gelukkig nog niet zo excessief als in Amerika, maar de aanzet is er als je niet uitkijkt. Meestal ten behoeve van financiële belangen van bepaalde groepen. Zo zijn mensen als mevrouw Van der Plas en mevrouw Wiersma keihard bereid ons leefmilieu en onze gezondheid op te offeren aan de belangen van de agro-industrie. Ze slapen er geen nacht minder om.
Je kunt tegensputteren dat dit niet vergelijkbaar is met de situatie in Amerika, maar ik durf de stelling aan dat deze mensen onder andere omstandigheden net zo onverschillig en zonder moreel besef zullen handelen.
Mogelijk is het een kwestie van karakter. Je hoeft bijvoorbeeld niet eens vegetariër te zijn om grote vraagtekens te zetten bij het jaarlijks slachten van miljoenen dieren, voornamelijk voor de export. Je zou ook niet onverschillig moeten blijven bij het bestaan van megastallen waarin duizenden dieren op elkaar gepropt zitten. Het fokken van nertsen is gelukkig afgelopen, maar daar was wel een coronacrisis voor nodig. Dat verbod kwam er omdat we zelf gevaar liepen, niet vanwege het lot van de arme dieren. Ik ben benieuwd waarmee de – psychisch toch wat gederangeerde – fokkers zich nu bezig houden.
In Rusland is de situatie nog veel verder uit de hand gelopen. Elke dag worden duizend soldaten door de vleesmolen van het Oekraïense front gejaagd. Wie protesteert gaat naar het strafkamp, wordt vergiftigd, omgelegd of uit het raam van de twaalfde verdieping gegooid. Poetin zit er niet mee.
Soldaat van Oranje
Samengevat: het moreel besef in de wereld brokkelt na tachtig jaar vrede weer in ijzingwekkend tempo af. Een reden te meer om ons minstens in eigen land daar heel fel tegen te verzetten. Anders komt het voorlopig niet meer goed. Zeker nu ook Soldaat van Oranje ermee stopt. Die hield de herinnering aan de nazi’s levend, zeg maar. Al ervaar ik dat stoppen zelf wel als positief. We moeten tenslotte verder in dit land. Bijvoorbeeld met het feit dat de zoveelste relatie van Silvie Meis weer op de klippen is gelopen.
