Ik word helemaal gek van dat cultuurmarxisme

Ineens duikt zo’n woord dan overal op in de media: cultuurmarxisme. Een lichte paniek overvalt mij. Heb ik iets gemist? Heb ik niet opgelet? Met een verbeten trek om mijn mond span ik Google voor mijn karretje.

De uitleg die ik vind gaat me boven de pet. Te warrig. Het cultuurmarxisme is een vorm van het marxistische gelijkheidsideaal, nu toegepast op ‘cultuur’ in plaats van op ‘economie’. Kijk, hier haak ik af. Ik voel mij domweg intellectueel tekortschieten. Ik weet wie Marx was en waar hij voor stond, maar waarom ze die cultuur erbij slepen is voor mij te hoog gegrepen.

De ongezonde aandacht voor verdachte W.

Geef Wilders minder aandachtOnlangs vond er een proces plaats. Dit gebeurt dagelijks, maar voor dít proces was buitensporig veel aandacht in de media. Toegegeven, het betrof hier een publieke figuur. Maar dit rechtvaardigt in mijn optiek nog niet de vele vierkante meters krantenpapier die er inmiddels aan zijn gewijd. Om nog maar niet te spreken van de ‘live-blogs’, de columns, de analyses en de late night shows.

De Boze Witte Man en de Blonde Onderbuikspreker

Bestuur VOCHet duizelt mij. Er zijn de laatste tijd in de media teveel grote thema’s aan de orde. Op zichzelf niet erg, maar ze worden volkomen kapot-geanalyseerd, uitgekauwd, gefileerd, geduid en uitgebeend. Het is om gestoord van te worden. Sorry, maar ik móet die eindeloze stroom geouwehoer voor mezelf even samenvatten…