Het is weer tijd voor de Boerinnenkalender

Pas op: satirisch seksisme! Ik had me er als onverbeterlijke dirty old man al op verheugd: de Boerinnenkalender 2018. Die is begin oktober verschenen. Opvallende kenmerken: elke maand een bijna niets verhullende foto van een jonge boerin. Mooi voor aan de stalwand. Blank, bloot en rondborstig. Alles onder het motto ‘Lekker op de trekker’ (Telegraaf).
Saillant detail: gekleurde boerinnen zijn er (nog) niet. Komt nog wel.

Bloedlink

Voltrekt zich een nieuwe seksuele revolutie? kopt de NRC woensdag prominent op de voorpagina. Op sociale en traditionele media zindert de #metoo hashtag. Vrouwen geven daarmee aan dat ze slachtoffer waren van seksueel geweld. Dat zijn er bedroevend veel. Vrouwen pikken het niet langer en stellen seksueel geweld en seksuele intimidatie aan de kaak.
Het vuur is opgeflakkerd door de seksuele misdaden van de Amerikaanse filmproducent Harvey Weinstein. En het fikt inmiddels behoorlijk.

Milieuvervuiling als museum

In de buurt van Ryd, midden in de zuid-Zweedse bossen, ligt een autokerkhof. Vergaand verroeste autowrakken liggen lukraak langs een bosweg, tussen de bomen of half weggezakt in een sloot waar olie op drijft. Onderdelen klein en groot liggen als een roestbruine humuslaag tussen de dennennaalden en paddestoelen.
Het autokerkhof is in de jaren veertig van de vorige eeuw opgezet door schroothandelaar Ake Danielsson (1914-2000). Hij woonde er in een hutje tot 1990.

De rechtspraak is verkalkt

De rechtspraak raakt steeds verder verstrikt in interpretaties van wetten en in jurisprudentie. Dit leidt tot verkalking van het systeem. Als ik hoogleraar strafrecht was geweest, zou deze bewering nieuws zijn, maar nu is het alleen maar een ongerust gevoel van een gewone burger. Volgens mij toch eveneens belangrijk voor het vertrouwen in de rechtsstaat.