Milieuvervuiling als museum

In de buurt van Ryd, midden in de zuid-Zweedse bossen, ligt een autokerkhof. Vergaand verroeste autowrakken liggen lukraak langs een bosweg, tussen de bomen of half weggezakt in een sloot waar olie op drijft. Onderdelen klein en groot liggen als een roestbruine humuslaag tussen de dennennaalden en paddestoelen.
Het autokerkhof is in de jaren veertig van de vorige eeuw opgezet door schroothandelaar Ake Danielsson (1914-2000). Hij woonde er in een hutje tot 1990.

De rechtspraak is verkalkt

De rechtspraak raakt steeds verder verstrikt in interpretaties van wetten en in jurisprudentie. Dit leidt tot verkalking van het systeem. Als ik hoogleraar strafrecht was geweest, zou deze bewering nieuws zijn, maar nu is het alleen maar een ongerust gevoel van een gewone burger. Volgens mij toch eveneens belangrijk voor het vertrouwen in de rechtsstaat.

Zestien jaar bloggen

Vandaag is het zestien jaar geleden dat ik begon met het schrijven van een weblog. Ik had niet kunnen denken dat ik daar zoveel jaar mee bezig zou zijn. Ik mag wel oppassen dat het niet ontaardt in Mijn Levenswerk. Voor je het weet verzeil je in bezigheden van Sagrada Familia-achtige proporties.

Speculaties over een nieuwe burgemeester

De koning en de premier gingen op bezoek bij de Amsterdamse burgemeester. Hij is stervende. Dat moet ongemakkelijk zijn geweest. Want heeft Van der Laan op zijn sterfbed wel behoefte aan zoiets? Maar goed, ik neem aan dat hem dat gevraagd is. Anderzijds is het moedig van de koning en de premier. Wat zeg je in zo’n gesprek? Vooral wanneer je weggaat op het laatst.
“Nou, Eberhard, we stappen maar weer eens op…”
Dat doe je niet. Ik denk dat het bij een woordeloze omhelzing blijft.