Onderin het graf

Het is vandaag negen jaar geleden dat mijn moeder overleed. Dan denk ik altijd even extra aan haar. Of bezoek ik haar graf. Sommige mensen hebben daar niets mee, maar voor mijzelf heeft het wel betekenis. Ik onderhoud het als een tuintje en ik controleer regelmatig of de konijnen de …

Mijn Halberiaanse ontmoeting met Ruud Lubbers

Lubbers is dood. Hij ruste in vrede. Ik herdenk hem als een groot staatsman waar wij in het verleden erg veel last van hebben gehad. Hij leidde drie achtereenvolgende kabinetten en voerde draconische bezuinigingen door. Ook graaide zijn kabinet brutaal in de pensioenpot van het ABP. U begrijpt: ik heb …

Ik huil nog even verder

Mijn hart kromp samen bij het zien van het kleine dode jongetje op de vloedlijn. Hij had zijn nette broekje aan, zijn nieuwe schoentjes. Hij lag op zijn buik, de armpjes langs zijn lichaam, de vingertjes gekromd. Als hij in die houding thuis op de bank had liggen slapen, zou …

2009: Een iets te ver doorgebogen baby

Had u ooit van ‘craniosacrale therapie’ gehoord? Ik niet. Totdat de krant er vandaag over schreef.Met craniosacrale therapie proberen de bijbehorende therapeuten lichamelijke en psychische problemen te verhelpen. Niet bij zichzelf, ze kijken wel beter uit, maar altijd bij anderen.Ze volgen de beweging van de hersenvloeistof met de handen, waardoor …

2004: Een gevalletje grafschennis

Een goede vriend van mij is een expert op het gebied van glaskunst. Hij nam mij mee naar een begraafplaats. Hij wilde mij iets laten zien. Een graf. Het was wel even zoeken, want hij wist de precieze plaats niet meer. Nadat wij in de gure wind enige rondjes hadden …

2004: Kil huis, warme vriendschap

Met zijn allen waren we op deze winterdag voor de laatste maal in het huis van een vriend. Wij, met wie hij altijd speelde. Opnieuw voerden we onze gesprekken, hingen we lui in zijn stoelen, dronken we zijn bier op, hieven we in zijn naam het glas en vervolgens nóg …