Mijn voorbereiding op noodsituaties

Mijn voorbereiding op noodsituaties – De overheid stuurt ons een boekje om ons voor te bereiden op noodsituaties. We moeten het drie dagen zonder hulp kunnen uitzingen. We zijn dan geheel op onszelf aangewezen, maar dan hebben we tenminste dat boekje. Zo kunnen we later niet zeggen dat we van overheidswege niet gewaarschuwd waren. De overheid dekt zich in. Het scheelt later weer een parlementaire enquête. Dit boekje is waarschijnlijk ter aanvulling op het noodpakket dat al eerder dit jaar werd aanbevolen. Dat is nogal ‘basic’, dus ik heb dat vorig jaar wat uitgebreid met nuttige tips!

Onder de zeespiegel

Ik ben maar eens de zolder drastisch gaan opruimen, want volgens mij moet dat noodpakket dáár nog ergens liggen. En daarom niet alleen: wij wonen enkele meters onder de zeespiegel, dus een overstroming is het meest voor de hand liggende onheil dat ons kan treffen. Ons gezin moet zich dan in veiligheid kunnen brengen op de zolder. Maar zo’n zolder moet dan wél leeg zijn, ontdaan van al die oude meuk die zich daar in de loop der jaren opgestapeld heeft.
Allemaal onnodige spullen, die soms zelfs oorspronkelijk niet eens van jou waren. Spullen die je hebt bewaard van je ouders. Of zelfs je grootouders. Allerlei dingen waarvan je dacht dat ze emotionele waarde hadden, maar die je vervloekt wanneer je genoodzaakt bent ze op te ruimen.

Emotionele waarde

Een oude naaimachine, een mottige staande schemerlamp (model Annemarie Jorritsma), de gereedschapskist van opa (meubelmaker), een vergeelde Philips-handmixer met nog maar één garde, een lampetkan die ik nog ken uit mijn jeugd. Allerlei spullen met ‘emotionele waarde’ uit het eertijds ontruimde huis van je overleden ouders. En daarmee ook nog zaken uit het huis van je overgrootouders (de gereedschapskist). Je krijgt te maken met dingen waar de hele familie nooit naar omgekeken heeft. Tientallen jaren verzamelden ze stof, roest en houtworm, maar zijn nu zo oud dat ze ‘misschien nog wel wat waard zijn’. En waar dus gemakkelijk verhitte discussies over kunnen ontstaan. Kortom, de spullen waar Tussen Kunst en Kitsch van bestaat, maar die steevast uitdraaien op een diepe teleurstelling. Want het lijkt me sterk dat uitgerekend die verloren gewaande Matisse op onze zolder heeft staan verpieteren.

Toevluchtsoord

Als de zolder eenmaal is opgeruimd kunnen we hem inrichten als toevluchtsoord bij overstromingen. Ik heb daar al ideeën over. We zetten er uiteraard het noodpakket klaar en een voorraad blikvoedsel. Ook veel boeken, inclusief het boekje van de overheid. Verder een paar matrassen, een verbandkist (voor als je je kop stoot tegen de dakbalken), de Camping Gaz, de kattenbak en een chemisch kampeertoilet. Wij zijn klaar voor de overstroming!

Verkeerde voorbereiding

Intussen gaat het leven zijn dagelijkse gang. Zo zit je bijvoorbeeld op Nieuwjaarsdag gezellig in de huiskamer naar het skischansspringen in Garmisch-Partenkirchen te kijken (ik noem maar wat lulligs). Dan moet je natuurlijk niet juist een aardbeving zoals in Groningen te verduren krijgen, waarbij je die hele zolderverdieping op je harses krijgt. Inclusief de pallet met blikken conserven, het boekje van de overheid, opa’s gereedschapskist, de antieke naaimachine, het chemisch toilet en de staande schemerlamp (model Annemarie Jorritsma; vergeten weg te gooien).