Prix de Rome

PlaceholderGisteren kreeg ik onverwacht Professor Janwillem Schrofer aan de deur. Denkt u nu niet meteen dat ik hier een beetje belangrijk zit te doen, want ik had nog nooit van deze sympathieke geleerde gehoord en ik veronderstelde aanvankelijk dat hij een Jehova-getuige was. Hij bleek echter niet van God gezonden, maar had zich aan mijn adres vervoegd in het kader van de jurering voor de Prix de Rome 2003, categorie Publieke Ruimten. Professor Janwillem Schrofer is namelijk directeur van de Rijksakademie van Beeldende Kunsten . Zo’n man laat je nu eenmaal niet in de publieke ruimte voor je gesloten deur staan.

Schuurtje

SchuurtjeWanneer je als schrijver geen tuinschuurtje hebt tel je niet mee, had ik bedacht. Was vroeger een koude tochtige zolder de geëigende plek voor het creatieve lijden, tegenwoordig komt literatuur uit de schuur. En dus had ik mij alvast bij de bouwmarkt een dergelijk optrekje verschaft. De juiste condities waren geschapen, nu mijn meesterwerk nog. Ik staarde wat onwennig door de openstaande deur naar buiten, waar een droefgeestig neerdruilende regen de tuin met plassen vulde. Ik dorstte naar roem en erkenning, maar ik voelde mij nog niet helemaal zeker van mijn zaak. Ik stak eerst maar eens een sigaretje op. Zo kon ik beter peinzen en mijmeren.

Schoolklas

SchoolklasDe Cito-toets 2003 is vandaag begonnen en gaat het jonge volkje drie dagen lang eens duchtig laten zuchten en steunen. De toets is de geïnstitutionaliseerde (‘hoe spel je dat?’) jaarlijkse wraak van onderwijspersoneel op ordeproblemen en pesterijen. Menig lesboer (m/v) wrijft zich dezer dagen vergenoegd in de handen. Hij kijkt al uit naar het adviesgesprek met de ouders van de lastige opdonder die hem al maandenlang slapeloze nachten van de stress heeft bezorgd.

theezakjes

PlaceholderIn kinderjaren van vroeger tijden werd er veel verzameld: suikerzakjes, sigarenbandjes, speldjes, lucifersmerken, postzegels, voetbalplaatjes, kauwgomplaatjes, munten, plaatjes voor Verkade-albums en verder weet ik het even niet.
Van mijzelf weet ik alleen dat ik hooguit een paar weken suikerzakjes heb gespaard. Ik had er al spoedig tientallen, maar allemaal dezelfde: van de Hollandsche Bank Unie. Daar was mijn vader grafisch ontwerper. Ik was trots op mijn vader. Hij had het logo op die suikerzakjes gemaakt!
Die zakjes zouden een gewild ruilobject zijn, want mijn vriendjes hadden natuurlijk de HBU niet.
Mijn vader zorgde voor voorraad. Thuis hadden wij geen suikerpot, maar bergen suikerzakjes met zijn logo.

Zweden

PlaceholderLorem ipsum Skoda Flatula dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Phasellus interdum ornare elitus haagus, ut lobotomium mi rutrum patat amet. Nutella eu consectetur nulla geertus wilderus. Duis pharetra, felis sit amet ultrices verbalus diareus, risus nulla posuere mauris, a lacinia fiat uno sed purus. Cras sodales, ante kia picanto et dignissim aliquam, dolor augue rutrum in lorem, vitae porttitor alcoholus libero nec noviomagus. Phallus sifilis sollicitudin ulcus pellentesque. Seat Ibiza in nisl id odio ultricies sollicitudin eu brexit lorem. Donut efficitur libero ut fermentum overdedatum.