Tag

tv

Browsing
Netflix logo

Netflix logoDe Vrouw en ik besloten Netflix te nemen. Toegegeven, op dit punt behoren wij niet tot de voorhoede der ‘early adopters’. In Nederland was één op de vijf huishoudens er eerder bij dan wij. Dat zijn 1,3 miljoen abonnees.

We wilden er eerst niet aan. Maar wanneer wij nog enig plezier van ons dure televisietoestel willen beleven, blijft ons weinig anders over. Het aanbod op de publieke en commerciële zenders is namelijk al geruime tijd volslagen bagger. Wij vallen nu eenmaal onder het marginale kliekje kijkbuisconsumenten dat niet warm loopt voor Heel Holland Bakt of Wie is de Mol. Wij kijken ter ontspanning liever naar fijne detectives, bij voorkeur van Scandinavische origine. En op tijden dat het ons uitkomt. Of beter gezegd: op tijden die ons door ZKKH welwillend ter beschikking worden gesteld voor recreatieve doeleinden.

En casten maar!

Zo kwamen wij uit bij een maandje gratis Netflix proberen. Wij belandden in een nieuwe wereld, met jargon als ‘on demand’ en ’streamcasten’. Onze prachtige televisie op de slaapkamer bleek net iets te weinig ‘smart’ om uit zichzelf Netflix te kunnen behappen. En dus schafte ik mij voor 35 euro een vernuftig apparaatje aan dat dit tekort aan intelligentie compenseerde, de Google Chromecast. Het is een kwestie van inpluggen, een app installeren op de iPad en ‘casten’ maar.
Kijk, dit soort zinnen en kreten schreef ik tien jaar geleden nog niet.

Genotcentrum

En zo keken wij binnen een week hele seizoenen van series als The Killing en The Bridge. De ene aflevering loopt automatisch door naar de andere. Kijken tot je erbij in slaap valt.
Hier komt een serieus gevaar om de hoek kijken: Netflixverslaving. Het ‘on demand’ mechanisme triggert telkens het genotcentrum in ons brein. Het wil méér: nóg een aflevering. En nóg een. De nieuwsgierigheid die voortvloeit uit de cliffhanger aan het eind van elke episode wil onmiddellijk worden bevredigd. Vroeger moest je daar een week op wachten.
Ik ben er nog niet uit of dit afgedwongen geduld ouderwets en calvinistisch is, of juist een schone zaak.

Zwaarlijvige bankhangers

In Amerika, het land van de extremen, zal Netflixverslaving inmiddels wel een serieus probleem aan het worden zijn. Voor mijn geestesoog verschijnen nu zwaarlijvige bankhangers met pizzadozen om zich heen. Ze zijn voor de derde keer het totale aanbod van Netflix aan het afwerken.

Ik vrees dat ‘on demand’ toch steeds meer het leven van de moderne mens gaat bepalen. Wij willen alles meteen, direct en nu. Vóór 23.00 uur besteld, de volgende dag in huis.
Ik ziet het ook al bij ZKKH. Hij krijgt bijna alles in zijn kleine leventje ‘on demand’. Maar dat schijnt zo te moeten bij kleine kinderen, anders krijg je Jeugdzorg aan de deur.
Maar hierdoor besef ik wél dat Netflix zo’n succes is omdat het appelleert aan mechanismen uit onze prille kindertijd. Instant bevrediging. ‘Waar eindigt dit?’, zegt de cliffhanger

Laatst bewerkt: mrt 23, 2018 @ 20:55... 

1962 Zwart wit televisie

PlaceholderIk lees bij mijn Facebook contacten (daar moet je het tenslotte van hebben tegenwoordig) regelmatig over allerlei geweldige televisieseries die ik gezien zou moeten hebben. Veel van dat spul is ook nog eens uitsluitend verkrijgbaar via een abonnement op Netflix of HBO, maar dat is alleen maar statusverhogend.
Ik moet bekennen: ik heb ze allemaal gemist. Gewoon langs mij heen laten gaan.

Gat in mijn algemene ontwikkeling

Het begint te voelen als een groot gat in mijn algemene ontwikkeling. Zoals je het eigenlijk ook niet kunt maken om nooit ‘De Avonden’ van Gerard Reve te hebben gelezen.

Daarnaast zijn er natuurlijk de publieke kijkcijferkanonnen Boer Zoekt Vrouw en Wie is de Mol. Los van het feit dat ik deze programma’s pure tijdverspilling vind, héb ik er ook helemaal geen tijd voor. Ook al vóór de komst van ZKKH had ik wel iets beters te doen.

Boer zoekt vrouw

Voor miljoenen mensen in Nederland schijnt dat anders te liggen. Ze hebben in hun leven misschien weinig nuttigs gedaan, maar kunnen tenminste wél vaststellen dat ze alle afleveringen van Boer Zoekt Vrouw hebben gezien. Voor mij was zelfs dát niet haalbaar. Ik moest zo nodig duizenden blogstukjes schrijven en mijn verzameling oude dia’s digitaliseren. Ik heb daardoor verzuimd mij wekelijks bij te laten babbelen door een blonde trut over de relationele nood in agrarisch Nederland. Ook heb ik -gemakzuchtig als ik ben- geen enkele moeite gedaan om jaar in jaar uit te ontdekken welke NSB’er nu weer dat mollenkutspel loopt te saboteren. Het is echt een tragische leemte op mijn CV.

Vervreemd

Ondertussen raak ik natuurlijk behoorlijk vervreemd van de samenleving. House of Cards ken ik alleen van horen zeggen. Net als Borgen of True Detective. De meest recente serie die ik heb gevolgd was geloof ik Twin Peaks. Kijk, dan hoor je er zo langzamerhand toch écht niet meer bij. Maar er is nog hoop voor mij: Twin Peaks schijnt een vervolg te krijgen.

Laatst bewerkt op: mrt 24, 2018 @ 16:32... 

Pin It