De coach voor al uw meningen – Ik werp mij op als meningcoach. Daar is grote behoefte aan, merk ik. Want het is voor sommigen uiterst moeilijk om een doordachte en integere mening te formuleren. Dat bleek afgelopen week maar weer eens na de moord op een zeventienjarig meisje.
Uitgebreid mochten de gebruikelijke zwatelaars op tv en in de columns aanvankelijk ventileren dat het dom was van deze jongedame om in het holst van de nacht van Amsterdam naar Abcoude te fietsen. Maar dit onbenullig standpunt werd gelukkig al snel kordaat de kop ingedrukt door een mevrouw die de nacht terugeiste voor vrouwen.
In het AD vroeg men zich af waarom in de talkshows toch altijd de bekende onnozele Nederlanders de kans kregen om over alles maar een meninkje te hebben. Komen ze daar bij het AD nu pas achter? Al vijf jaar geleden besteedde ik hier aandacht aan, toen ging het over corona. Maar een echte deskundige is kennelijk voor nogal wat televisiekijkers te ingewikkeld. Dan maar liever Wierd Duk of Gerard Joling, denkt men op de redactie. Stom gelul is altijd goed voor de kijkcijfers.
Het denkproces
Laat ik mijn eigen denkproces ter inspiratie voor de meningzoekenden opschrijven. Niet dat ik mij boven de massa’s verheven voel, maar velen zijn gewoon te lui om hun verstand te gebruiken.
Belangrijk is hoe we vrouwen de veiligheid en ook het veiligheidsgevoel kunnen bieden waar ze recht op hebben. Het kan met maatschappijbreed bewustzijn, zoals nu de campagne ‘Wij eisen de nacht op’ beoogt.
Die campagne is met name gericht op mannen. De realiteit is alleen, dat het merendeel van de mannen zich daar heus wel bewust van is en dat de mannen die daar nog niet van doordrongen zijn, te dom zijn om zich er iets van aan te trekken.
Verkeerd gesoldeerd
Feitelijk hebben we te maken met twee heel verschillende categorieën daders. Allereerst de mannen die nooit goed hebben geleerd hoe je in het maatschappelijk verkeer fatsoenlijk met vrouwen moet omgaan. Die kom je onder meer tegen op het werk, bij de SGP, in het uitgaansleven en op de straathoeken.
Maar ten tweede is er een groep waarbij geen enkele campagne zal werken: de psychopaten, de vrouwenmishandelaars, de verkrachters, de moordenaars. Kortom, de mannen waarbij de draadjes in de bovenkamer ernstig verkeerd gesoldeerd zijn. Dan kun je de nacht terugeisen wat je wilt, maar die blijven een groot gevaar. Tegen hen helpt alleen een vorm van zelfverdediging.
Verdedigingsmiddelen
Vrouwen die zich onderweg onveilig voelen, zouden een busje pepperspray in hun zak kunnen steken. Maar dat is nu nét weer verboden. Andere gesuggereerde middelen: een luid persoonlijk alarm, een scheidsrechtersfluit, een grote humeurige ‘hulphond’ of de verdedigingssport Krav Maga. Met dat laatste straal je ook meteen meer zelfvertrouwen uit, waardoor je sowieso al minder snel problemen krijgt. Dat wordt mij tenminste verteld door deskundigen op dat gebied.
Toegegeven, we leggen hiermee de bal natuurlijk weer bij het potentiële slachtoffer, niet bij daders.
Het probleem is alleen, dat het voornamelijk draait om veiligheidsgevoel, niet om werkelijke veiligheid. Het grootste fysieke gevaar voor vrouwen komt namelijk uit de kring van partners, familie en exen. Asielzoekers zijn niet de grote bedreiging zoals die door Wilders wordt gesuggereerd. Degene die Lisa vermoordde is nota bene de eerste uit het segment ‘asielzoeker’. Eén teveel, dat wel.
Is ’s nacht naar huis fietsen gevaarlijker dan overdag? Anne Faber werd in 2017 op klaarlichte dag ontvoerd en vermoord door de blanke psychopaat Michael Panhuis. Hier zijn dus geen conclusies te trekken.
In het algemeen hebben vrouwen op straat vooral last van straatintimidatie en seksuele dreiging. Daarentegen zijn jonge mannen op straat vaker slachtoffer van fysiek geweld. Dat laatste zal zijn doordat ze dat waarschijnlijk soms ook zelf opzoeken.
Mannen lopen eigenlijk meer risico
In de afgelopen tien jaar was 32 procent van de moordslachtoffers vrouw, 68 procent was man (CBS).
Mannen lopen dus twee keer zoveel risico om vermoord te worden als vrouwen.
Overigens is de kans om vermoord te worden maar heel klein: 1 op 144.000. Dat is 0,056 procent, gerekend over een leven van 80 jaar. Behalve als je ruzie hebt met Willem Holleeder of Taghi, dan moet je natuurlijk iets beter oppassen.
Mannen kunnen ingrijpen
Mannen kunnen ingrijpen als vrouwen worden belaagd. Dat hoeven ze niet in hun eentje te doen, roep de omstanders er maar bij. Dat werkt, weet ik uit eigen ervaring. Ik heb daardoor de vaste overtuiging dat het gros van de mannen daar niet van wegkijkt.
Of u het inmiddels eens bent met mijn mening doet eigenlijk niet veel ter zake, u slaat in elk geval geen flater door maar wat te roeptoeteren.
Onbekend
