Gewoon een lekker onderwerp

Het is gewoon een lekker onderwerp en dus is de hele nationale en internationale pers er al mee aan de haal gegaan. Echt iederéén heeft het erover! Dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. De tijdgeest moet nu eenmaal worden vastgelegd.
De Britse uitgever van Roald Dahl besloot om zijn boeken aan de huidige tijd aan te passen en er een kudde ‘sensitivity-readers’ met de vlooienkam doorheen te laten gaan. Het siert de Nederlandse uitgever dat hij/zij er niet veel voor voelt om hetzelfde te doen.
Het is het zoveelste voorbeeld van totaal doorgeslagen wokisme waar je je reuzel bij opvreet, zo mega-irritant.

Ontheiliging

De NOS vertelt ons dat van de sensitivity-censors woorden als dik, lelijk en stom niet meer mogen. Daar nemen mensen aanstoot aan en kinderen krijgen allerlei verkeerde stereotypen mee.
Dat de meeste mensen juist verontwaardigd kennis nemen van deze vergaande betutteling, deze ontheiliging van het werk van Roald Dahl, doet kennelijk niet ter zake.

Ik lees dat ‘neger’ ook niet meer mag. Dus weg met de ‘negerkoning’ uit Pippie Langkous.
Dat het woord ‘neger’ is ontstaan uit het Spaanse en Portugese woord voor ‘zwart’ (negro) maakt niet uit. Weg ermee, want het lijkt teveel op het Amerikaanse scheldwoord ‘nigger’. Ik had hier nu ‘n-woord’ moeten schrijven, maar dat gaat in tegen de geest van dit stukje.

W.F. Hermans

Als we alle literatuur door het morele theezeefje van de ‘sensitivity-readers’ gaan gieten, kunnen we onze lol nog op. Zo lees ik momenteel (was er nog niet van gekomen) het boek ‘Onder professoren’ van onze gelauwerde schrijver W.F. Hermans (vroeger één van de ‘grote drie’). Daarin passeert de ene ‘neger’ na de andere. Vroeger kon dat. Hij heeft niet kunnen voorzien dat daar tegenwoordig zo moeilijk over gedaan zou worden.
De ‘sensitivity readers’, de scherpslijpers, de preciezen, de polder-ayatollahs zouden er onpasselijk van worden. Hoe hypocriet: ze zijn er zelf mee opgegroeid!

Cancelen

Enerzijds mag er in dit land allerlei onsmakelijk, racistisch en fascistisch gedachtegoed in het openbaar worden geventileerd, anderzijds worden schrijvers als Pim Lammers aan de hoogste boom gehangen omdat hersenloze jankmeisjes als Monique Smit en Kim Freenstra niet weten wat het verschil is tussen een fictieve roman en het daadwerkelijk praktiseren van pedofilie. Nooit hoor je deze boulevardbladentypetjes over problemen als racisme, immigratie, oorlog, het klimaat of de stikstofcrisis. Dat wordt blijkbaar te ingewikkeld voor ze.
Laten we deze dames meteen cancelen, want dat is eveneens mode. Het maakt het land een stuk leefbaarder.

En wat Roald Dahl betreft: de oude uitgaven van hem vol ‘foute woorden’ die je nog in de kast hebt staan zullen ongetwijfeld collector’s items worden. Wees er zuinig op!