Meegluren met de bewakingscamera

Meegluren met de bewakingscamera

Heeft u al een bewakingscamera? Zo niet, dan loopt u uiteraard hopeloos achter. Het is ronduit roekeloos om zomaar allerlei dure spullen in en bij het huis onbewaakt te laten rondslingeren. In deze tijd moet je alles en iedereen permanent in het oog houden. Dat doet de overheid ook en die geeft altijd het goede voorbeeld.

2004: Voor nood

2004: Voor nood

Op 8 mei 2004 | Geen reacties

Als kind groeide ik op in nieuwgebouwde buitenwijken. De meeste voorzieningen waren er nog niet of slechts voor nood. Het zand stoof zonder ophouden over de rechte stroken bonkige kasseien die later straten moesten worden. Deze kasseien noemde men kinderkopjes. Waarom weet ik niet. Wij als kleine schoffies groeven ze uit en probeerden ze naar elkanders kinderkop te gooien als we ruzie hadden. Vandaar misschien. Ze waren echter dermate zwaar dat ze meer als afschrikkingswapen konden dienen dan als effectief projectiel.

2004: Schreeuwen naar vroeger

2004: Schreeuwen naar vroeger

Op 10 apr 2004 | Geen reacties

Ik wandel door de wijk waar ik als onderdeurtje woonde. De aanblik van de huizen, de lichtval, ik hoef mij maar in de straten te bevinden en vanzelf wordt het weer prettig warm in mij. Vroeger was alles beter, denk ik tegen beter weten in. Als dat waar zou zijn, bevond de mens zich in een voortdurende neerwaartse spiraal.

2003: De ware hypochonder

2003: De ware hypochonder

Op 9 sep 2003 | Geen reacties

Ik kijk nog wel eens terug op mijn turbulent verleden als hypochonder. Dat kan ik rustig doen, want ik heb er nu nog nauwelijks last van, al blijft dit psychisch ongemak altijd ergens latent in de achterkamers van de geest rondspoken.

Een hypochonder heeft een ziekelijke angst voor bijkans alle kwalen die de mensheid kunnen treffen, betrekt ze bij voorkeur allemaal op zichzelf en leeft dientengevolge constant met de dood voor ogen. Ondertussen schijnt het zo te zijn dat lijders aan hypochondrie dikwijls hoogbejaard in hun slaap het leven laten.