De media besteedden er echt absurd veel aandacht aan. En 3,5 miljoen mensen keken ernaar. In de aanloop naar kerstmis, wanneer toch de vredige kerstgedachten de boventoon zouden moeten voeren, gingen twee grote kerels elkaar helemaal slopen. Elkaar de vernieling in trappen. Dat is sport. Zeggen ze.
U kunt het festijn niet gemist hebben, de extreme matpartij tussen Badr Hari en Rico Verhoeven. De eerste had in het uitgaansleven vroeger al een reputatie opgebouwd van gewelddadige boef en de tweede heeft ook best een kort lontje, zag ik op een persconferentie.

Afgang

Het was de tweede keer dat de heren tegen elkaar in het strijdperk traden. De eerste keer had Rico de arm van Badr doormidden geslagen. Badr moest opgeven. Viel me toen al tegen van hem.
En ook deze keer ging het gevecht van de eeuw als een nachtkaars uit. Badr scheurde een enkelbandje. Deze afgang typeert volgens mij dan de inherente zwakte van de sport: wel vreselijk toegetakeld mogen worden, maar opgeven als je door je (ver)hoeven zakt (woordspelinkje moet kunnen). Nee, op dit niveau moet je toch even kunnen doorbijten, vind ik. Een echte gladiator geeft nooit op.
Maar goed, de centjes zijn binnen neem ik aan, ik las iets tussen de half en heel miljoen.

Maatschappelijk zinvol

‘Waar is het allemaal goed voor?’ vraag ik mezelf af, terwijl ik een kerstkaarsje aansteek. Dat één van de twee zich een tijdje wereldkampioen rotschoppen mag noemen? Ja. En dan? Wat kun je daarná worden? Incidenteel acteur in een B-film? Vroeger kon je als sportheld nog wel eens sigarenboer worden, maar in de tabaksbranche zit ook geen toekomst meer.

Deze slag- en schopkracht had veel beter maatschappelijk zinvol ingezet kunnen worden. Dat Badr bijvoorbeeld zijn medeboefje met migratie-achtergrond Ridouan Taghi had gesloopt voordat deze naar Dubai was vertrokken. Dat had achteraf bezien een hoop doden gescheeld. Kijk, dan ben je een kampioen! Maar Badr oefende liever op Koen Everink. Deze ex-reisondernemer had een pesterige opmerking gemaakt over Estelle Cruijff, destijds de buitenvrouw van Badr. Prompt werd de enkel van Koen door Badr aan gruzels geschopt. Wat is dat toch met die enkels in dat milieu? Een lange periode van revalidatie volgde. Vergeefs eigenlijk, want later werd de arme Koen alsnog in z’n geheel vermoord door een tenniscoach. Ja mensen, zo is de sportwereld. Blijf er ver van weg!

Lees ook:
Zweetlucht uit heden en verleden

Maar goed, Badr is nu weer de held. Een kreupele held, maar dat maakt het volk van brood en spelen niks uit.

Uitkijken

Ik moet uitkijken met wat ik zeg natuurlijk, want ik stoot hier ongetwijfeld veel kickboksliefhebbers voor het hoofd. Figuurlijk, maar daar hebben ze volgens mij geen boodschap aan. Nog even slijmen dus maar: gelukkig ken ik mensen die het kickboksen voor hun plezier doen en voor hun conditie. Ze zijn er niet op uit een ander pijn te doen. Maar toch had ik liever gezien dat ze een sport zouden beoefenen die minder potentieel risico oplevert voor de samenleving. In een rechtsstaat heeft men er immers recht op om zonder gevaar voor eigen leven eens lekker van mening te kunnen verschillen met elkaar.

Afbeelding: Pixabay

Laatste revisie: dec 24, 2019 @ 13:56.

(197 keer gelezen)

 

Laatste revisie op

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

3 Reacties
Nieuwste
Oudste Meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
John Zwart
John Zwart
4 maanden geleden

Ook een leuke match (chaplin – historic)
https://www.facebook.com/ChaplinTV88/videos/459977474947030/UzpfSTEwMDAwMDE0OTU0MTI2NDozMjYwMjc5Mjg3MzIwMzU3/

Ximaar
Ximaar
5 maanden geleden

Je homepage geeft een rare melding

Ximaar
Ximaar
Antwoord aan  Ximaar
5 maanden geleden

Het probleem lijkt weer opgelost.