Ik stelde het mij aldus voor: ik had iemand geholpen bij het afbikken van een roestige scheepswand. Dat doe ik nooit, dus laat ik dat in mijn fantasie dan tenminste één keer hebben gedaan.
Mijn grijze haren zaten vol roeststrepen, mijn sjofele overall was onregelmatig verkleurd van donkerblauw tot poederig bruin. Ik liep gebogen en ietwat moeizaam, want dergelijke werkzaamheden doen een aanslag op de rug. Ik had me ook niet geschoren.
Dat u een beetje een beeld heeft. ...  Lees verder...

Petities, ik ben er dagelijks druk mee. Ze verschijnen met grote regelmaat in mijn Facebook-tijdlijn. Er is zoveel ellende waar je je als burger tegen moet verzetten, dat het bijna onbegonnen werk is om overal tegen te protesteren.
Maar ja, je moet wel hè? Anders lopen ze (= meestal overheid en bedrijfsleven) over je heen. Minister Kamp bijvoorbeeld. Die wil bezitters van zonnepanelen in de toekomst belasting laten betalen over hun zelf opgewekte energie. Doe je eens iets goeds voor het milieu, gaat Kamp je een kunstje flikken. Zo’n petitie teken ik dus, want ik heb zonnepanelen...  Lees verder...

Open Brief

Ik word altijd droevig van open brieven. Het is een knullige stijlvorm. De schrijver wil tegen iets protesteren of iets gedaan krijgen. Zijn doelwit is doorgaans een publieke figuur: de premier, de koning, de blonde profeet.
Maar hij is (terecht) bang dat zijn betoog wordt genegeerd. En daarom maakt hij het hele volk deelgenoot van de inhoud. Dat moet dan een beetje druk zetten. Maar het volk heeft wel iets anders aan het hoofd dan open geneuzel. En dus is de open brief uiteindelijk een machteloos gebaar. ...  Lees verder...

Pin It