Tag

Overleden

Browsing

Lubbers is dood. Hij ruste in vrede. Ik herdenk hem als een groot staatsman waar wij in het verleden erg veel last van hebben gehad. Hij leidde drie achtereenvolgende kabinetten en voerde draconische bezuinigingen door. Ook graaide zijn kabinet brutaal in de pensioenpot van het ABP. U begrijpt: ik heb nooit op hem gestemd.
Aan de vooravond van zijn tweede kabinet (Lubbers II) stond zijn partij (CDA) er niet zo best voor. Maar hij kreeg nog uitgebreid de kans om op tv zijn verhaaltje te doen. Dat kon je wel aan hem overlaten, want hij was een gladde prater. En dus zat Nederland een tweede termijn met hem opgescheept, want hij won prompt de verkiezingen. Onder het motto: ‘Laat Lubbers zijn karwei afmaken!’ ...  Lees verder...

Trumpet a gogo hoezen

Trumpet a gogo hoezenEven een ouwelullenverhaaltje. Afgelopen week overleed de Duitse orkestleider James Last. De koning van de wir sind immer glücklich und froh-muziek. Ik durf het hier niet goed te bekennen: de eerste plaat die ik ooit kocht was van James Last. Het was jeugdige naïviteit, laat ik het daar op houden. Een mooi moment om af te rekenen met deze ‘guilty pleasure’ van weleer.

Als tienerjongen ging ik altijd naar de Firato in de Amsterdamse Rai. Het was een tentoonstelling over audio-, televisie- en (later) video-apparatuur die elke twee jaar werd gehouden. Samen met een vriend struinde ik systematisch en likkebaardend langs al het moois dat voor ons toen nog totaal onbereikbaar was.
In 1967 zag ik er voor het eerst kleurentelevisie. Ook hoorde ik er voor het eerst stereo.

Een openbaring!

Op een stand van platenspelers kon je grammofoonplaten beluisteren. De plaat die op de Dual-draaitafel lag was ‘Trumpet a Gogo’ van James Last. Trompetmuziek in swingend tempo. En in stereo. Op de koptelefoon. Ik wist niet wat ik hoorde. Wat een prachtig geluid! Een openbaring! De plaat was namelijk ook nog eens goed geproduceerd.
In die tijd was het nog helemaal niet vanzelfsprekend dat een langspeelplaat (tegenwoordig hip aangeduid met ‘vinyl’) was uitgevoerd in stereo. Zo bestond er van de Beatles LP ‘Help’ zowel een mono als een stereo uitvoering.

Ronette

Het duurde nog een tijdje voordat ik zelf een platenspeler (‘pick-up’) had. Bij de buurman lag er eentje in de berging te verstoffen. Ik vroeg of ik hem mocht hebben. Dat mocht, want hij was toch stuk. Er zat alleen een draadje los zag ik al gauw, dus toen ik dat eenmaal had vastgesoldeerd had ik een gratis platenspeler. Hij was uitgerust met een mono-element. Ik kocht van mijn zakgeld een stereo element, merk Ronette. De pret kon beginnen.

Op klompen

De eerste plaat die ik kocht was natuurlijk ‘Trumpet a Gogo’. Ik kende die hele James Last niet. Ik wist niet dat het een onmodieuze Duitser was. Voor mijn generatie dan. Ik wist niet dat ik het eigenlijk kötmusik hoorde te vinden, ik wist niet dat het later not done zou worden om platen van James Last te kopen. Ik kreeg dat pas door toen mijn vader een paar jaar later ‘James Last op Klompen’ aanschafte. Dat vond hij geweldig. Ik wist niet hoe gauw ik ’Trumpet a gogo’ achterin mijn platenkast moest verstoppen, die inmiddels gedomineerd werd door platen van The Cream, Iron Butterfly, Crossby Stills Nash en The Beatles. Daar kon je tenminste mee voor de dag komen.
James Last ben ik toch nog een beetje dank verschuldigd. Voor de stereo.

Laatst bewerkt op: mrt 28, 2018 @ 00:23... 

Fender gitaar
Placeholder

Met zijn allen waren we op deze winterdag voor de laatste maal in het huis van een vriend. Wij, met wie hij altijd speelde. Opnieuw voerden we onze gesprekken, hingen we lui in zijn stoelen, dronken we zijn bier op, hieven we in zijn naam het glas en vervolgens nóg een aantal keren, rookten sommigen van ons zijn resterende sigaren. Toch niet helemaal zonder hem. Waar staat zijn asbak trouwens? ...  Lees verder...

Pin It