Ik zal wel wereldvreemd zijn, maar ik had nog nooit gehoord van Charlie Hebdo . En de meesten die nu op sociale media roepen ‘je suis Charlie’ waarschijnlijk ook niet. Even mezelf updaten dus.
‘Charlie’ verwijst naar de stripfiguur Charlie Brown, ‘hebdo’ is een verkorting van ‘hebdomadaire’, wat ‘wekelijks’ betekent. Charlie Hebdo is een Frans weekblad met louter tekst en tekeningen. Het is links, kritisch en satirisch.
Postuum ophangen
Ik hoef me niet te gêneren voor mijn onwetendheid, ik vermoed dat ‘Charlie Hebdo’ ook op menige nieuwsredactie het meest gegooglede woord was woensdag.
Charlie Hebdo kwam gisteren in het nieuws doordat drie religieus verminkte geesten in en rond het gebouw van Charlie Hebdo twaalf mensen met kalashnikovs vermoordden, waaronder acht redactieleden.
Die meneer Kalashnikov moeten ze postuum ophangen.
Overal zijn er solidariteitsbetuigingen, verklaringen van afschuw en demonstraties. Het is een aanslag op de vrijheid van meningsuiting, zo wordt alom geroepen. Maar het is toch vooral ook een aanslag op gewone, onschuldige mensen. Wat voor soort moslim ben je als je in koelen bloede een gewonde agent afmaakt? Ongewapende journalisten de dood in jaagt?
Het tegenovergestelde bereikt
De vrijheid van meningsuiting is juist helemáál geen slag toegebracht. Uit alle reacties blijkt dat de daders het tegenovergestelde hebben bereikt van wat ze wilden. Een groot deel van de westerse wereld lucht zijn gemoed als nooit tevoren. En ik zie nog niet gebeuren dat Charlie Hebdo nu stopt vanwege deze terreur. Integendeel, men zal woedend verder gaan, feller en bezetener het terrorisme tarten.
De aandacht van het grote publiek en de media is over enkele dagen waarschijnlijk alweer op iets anders gericht. Verontwaardiging is een vlam die je brandend moet houden. Triest genoeg slagen ze daar in radicaal religieuze kringen doorgaans veel beter in.
En verder wil ik het er eigenlijk niet over hebben.
